manon

Een traan rolt naar beneden
Een traan voor het verleden
Ik mis je nu je er niet meer bent
Ik heb van jou een monument
Onbreekbaar in mijn hart gebouwd
Zonder jou heb ik het koud
Ik voel me heel alleen
Zonder jou om me heen
Waarom brak de ziekte je leven
Was je nog maar even gebleven
De tijd ging te snel
Te snel voor een laatste keer vaarwel…

Geen woorden zijn er die de pijn kunnen beschrijven.
Alles was zo normaal.
Nu is alles anders.
ik hoop dat ik wakker wordt ,
Em Besef dat ik droom.
Maar ik weet , het is niet zo.
Je bent weg voorgoed.
Van boven kijk je neer , en zie je ons
Maar wij zien jou niet.
NOOIT meer.

-

Roep je naam
maar hij
blijkt te vervagen
Voorzichtig meegenomen
met het ruizen
van de wind
Met mijn hart
blijf ik je zoeken
Maar m' n verstand zegt
dat ik je niet meer vind.