Je was om aan te raken zo dichtbij
Maar ik hield mijn handen in bedwang
Ik wil je lichaam zo graag dicht tegen mij
Steeds weer ontmoet ik jou
Nooit heb ik laten weten wat ik voor jou voel
Ik zou het je zo graag willen vertellen
Maar mijn woorden zeggen niet wat ik bedoel
Ik probeer je steeds weer te ontmoeten
Je even te spreken, even je lach te horen
Maar ik ontmoet je slechts in mijn dromen
En zonder jou voel ik mij zo verloren
Soms, als je met een ander spreekt of lacht
Sterft mijn hart en branden mijn ogen
Lijkt het of ik tevergeefs op jou heb gewacht
Kan ik niet meer in het ons geloven
Misschien is de plaats verkeerd
Misschien is het de tijd
Ik weet alleen wat mijn hart mij zegt
En dat ik onder dit verlangen lijd
Straks kom ik jou weer tegen
En ben je om aan te raken zo dichtbij
Maar ook straks hou ik mijn handen in bedwang
Ik wil je zo graag dicht bij mij
- onbekend
je gedichtjes zijn leuk :)
BeantwoordenVerwijderenje moet die die je vanmiddag op de fiets verzon ook neerzetten.
iets met ik breek door in je betonnen bunker, en vind daar wie je echt bent ofz.
BeantwoordenVerwijderensuper dat gedicht! echt heel mooi!
BeantwoordenVerwijderenliefs,